Rozdział 202

Elara

Tristan spojrzał raz na dziadka, raz na Juliana i zobaczyłam dokładnie tę chwilę, w której jego obrona się posypała.

– Nie wiem, czy ono jest moje – przyznał tak cicho, że ledwo go było słychać. Nogi się pod nim ugięły i osunął się po framudze drzwi, aż usiadł na podłodze. – Nie wiem na pew...