Rozdział 61

Elara

Metro dudniło pod moimi stopami, ale prawie tego nie czułam. Dłonie miałam zdrętwiałe – nie od listopadowego chłodu wciskającego się przez nieszczelne drzwi wagonu, tylko od czegoś znacznie głębszego.

„Podpisz im ten papier. Przeproś, jeśli musisz. Przetrwaj te ostatnie miesiące, idź na stud...