Rozdział 61

Elara

Metro dudniło gdzieś pod moimi stopami, ale prawie tego nie czułam. Dłonie miałam zupełnie zdrętwiałe – nie od listopadowego chłodu wciskającego się przez nieszczelne drzwi wagonu, tylko od tego, że ściskałam zmiętolone pismo o zawieszeniu tak mocno, aż pobielały mi kostki.

*„Podpisz ten p...