Rozdział 64

Elara

Pokój przechylił się na bok, kiedy Marcus szarpnięciem poderwał mnie z kanapy. Nogi się pode mną ugięły — kiedy one w ogóle przestały działać? — i runęłabym na podłogę, gdyby nie złapał mnie za ramię, palcami wciskając się w skórę tak mocno, że aż prosiło się o siniaki.

— No dalej, skarbie —...