Rozdział 67

Elara

Skinęłam głową, po czym dotarło do mnie, że w tych ciemnościach pewnie i tak tego nie widzi. „Tak”.

Zaczął się poruszać.

Najpierw powoli — wysuwał się prawie do końca, po czym znowu się we mnie wślizgiwał. Tarcie posłało iskry wzdłuż kręgosłupa; ból rozlewał się w coś, co mogło stać się prz...