Rozdział 114

Powoli rozchylam ciężkie powieki, jakby ktoś skleił je klejem, kiedy byłam nieprzytomna. Całe ciało mam ociężałe, odrętwiałe, jakby nie należało do mnie. Czuję się, jakbym znowu została odrzucona, tylko bez tego bólu, przez który błagałam o śmierć. Więź z przeznaczonym jednak wciąż we mnie drży, cho...