Rozdział 138

Wzdycham, zjeżdżając na pobocze, bo łzy rozmazują mi obraz i nie jestem w stanie prowadzić dalej. Minęły dwie godziny, odkąd wyjechałam ze świątyni, i kosztuje mnie to wszystko, żeby nie zawrócić i nie wrócić. Ale nie mogę. Muszę jechać dalej i dotrzeć do Toronto, żeby ukryć się przed Alexandrem i ...