Rozdział 165

Wbijam wzrok w wilka, który ma czelność podważać moją decyzję o przygotowaniu bezpiecznych pokoi w całej watasze, a Główny Wojownik powoli zapada się w fotel, kiedy dociera do niego, że nazwanie mnie „głupią, pustą lalą” było błędem, na który absolutnie nie mógł sobie pozwolić.

— Marco, wygląda na ...