Rozdział 173

Stłumione odgłosy kroków za moimi plecami — i w wilczej, i w futrzanej postaci — przypominają mi, że do finałowej bitwy zostały dosłownie chwile. Niebo blednie: z nocnego indygo przechodzi w ciemniejszy błękit, a na horyzoncie rozlewają się smugi czerwieni, fioletu i różu.

　　[Pamiętajcie, trzymać ł...