Rozdział 177

Otwieram oczy i widzę, że jestem w pokoju po brzegi wypełnionym książkami. Światło sączy się z góry, a kiedy zadzieram głowę, widzę niekończące się niebo. Rozglądam się zdezorientowany i zastanawiam się, czy mój ojciec nie posłał mojej duszy pod zły adres.

— Wybacz, mały wilczku, ale na chwilę musi...