Rozdział 23

– Dziękuję – udaje mi się wyszeptać, zanim wymykam się z jego objęć i podnoszę się z ziemi. Bycie obok Dominica było jak łyk świeżego powietrza, jakby ktoś z powrotem wlał we mnie życie.

– Wpadniesz do mnie na kawałek tortu urodzinowego? – pytam z szerokim uśmiechem, wyciągając do niego rękę razem ...