Rozdział 51

„Wytrzymaj, Ogniku. Już prawie jesteśmy sami.” Szepcze chrapliwie. Kiwnę głową i wtulę twarz w nagą skórę jego szyi. Łzy spływają mi po policzkach, kiedy kolejna fala gorąca przepala mnie od środka, a z moich ust wydobywa się ciche pojękiwanie. Nienawidziłam tego, tego bólu wynikającego z nienasycon...