Rozdział 94

Biegnę tak szybko, jak tylko niosą mnie moje cztery łapy, futro stawia mi się dęba na wietrze, gdy przeskakuję rowy, powalone drzewa i strumienie. Muszę wypuścić z siebie resztki nagromadzonej wściekłości, zanim wrócę do pomagania Ukrytym Pazurkom. Nie mogę pozwolić, żeby emocje przejęły nade mną ko...