Rozdział 108

Chwyciłam swój miecz, który akurat leżał niedaleko, po czym znów stanęłam z nią twarzą w twarz.

— Pożałujesz tego! — wrzasnęła, wykręcając ramiona, a potem tym jednym ruchem wyrwała z ziemi dorosłe drzewa i cisnęła nimi w moją stronę.

Zagotowało się we mnie. Nie dość, że była zła do szpiku kości,...