Rozdział 127

Perspektywa Amary

Czułam, jak ściska mi się żołądek, kiedy stałam jak wmurowana w jednym miejscu. Najpierw usłyszałam świst miecza tnącego powietrze, a ostatnią rzeczą, jaką dotarło do mnie usłyszeć, był zduszony krzyk — jak ryk rannej bestii — zanim opryskała mnie jego krew.

Ręce miałam bezwł...