Rozdział 128

Perspektywa Amary

– Mamo… – krzyknęłam, gdy wpadła do pokoju, a jej wzrok w panice przebiegał po mnie, jakby szukała każdej rysy, każdej kropli krwi.

Zeskoczyłam z łóżka, kiedy podeszła. Jej ramiona natychmiast mnie objęły, przycisnęła mnie do siebie, a dłonią gładziła mi włosy, szepcząc uspo...