Rozdział 148

Perspektywa Amary

Zaufanie.

To było coś, czego nauczyłam się nie dawać już jako malutka.

Wszystko zaczęło się wtedy, gdy Helena mnie podniosła, z impetem cisnęła o ziemię i zamknęła w klatce, a po policzkach płynęły mi łzy ciurkiem. Trudno było wtedy pojąć, czemu to zrobiła, a jeszcze trudni...