Rozdział 67 0067

Kiedy w końcu weszliśmy do środka, bez zwłoki zaprowadzono mnie prosto do mojego pokoju. W chwili, gdy przekroczyłam próg, znieruchomiałam z szoku. Wszystko wyglądało tak samo — schludnie, nienaruszone — jakby sam czas odmówił tu dalszego biegu. Znajomy zapach otulił mnie, poruszając emocje, które o...