Rozdział 108

Trzecioosobowa narracja

　　Enzo odchylił głowę do tyłu i wybuchnął śmiechem, który poniósł się po wielkiej sali jak grzmot przetaczający się nad gołym polem. Ten śmiech był zaraźliwy — tak głośny, że przyciągnął na niego wszystkie spojrzenia, gdy z wyćwiczoną swobodą zdjął mikrofon ze stojaka. Ramio...