Rozdział 109

Perspektywa trzecioosobowa

　　Tłum wciąż szumiał z ekscytacji po zawodach łuczniczych, kiedy głos Irene przeciął powietrze — ostry, jadowity, jakby ktoś rozlał żółć na środek placu.

　　— Nie ma mowy, żeby jakaś zwykła omega mnie pokonała — warknęła, robiąc krok do przodu, z furią wypisaną na t...