Rozdział 112

Perspektywa Bryana

　　Niosłem Irene na rękach — jej ciało było bezwładne, oddech płytki, a krew wciąż brudziła jej wargi. Z każdym krokiem, gdy wychodziłem z tej przeklętej areny, coś zaciskało mi się w klatce piersiowej. Oparła głowę o moje ramię, ale jej ciężar wydawał się większy niż jakiekolwie...