Rozdział 113

Perspektywa Rowlanda

　　Ledwo powstrzymywałem warkot, żeby nie przedarł mi gardła, kiedy krążyłem po pokoju w tę i z powrotem, zaciśnięte pięści tak mocno, że pazury prawie przebijały mi skórę. Obraz mojej córki — mojej najdroższej Irene — upokorzonej na oczach wszystkich, leżącej połamanej i posini...