Rozdział 140

Perspektywa Kaela

Lampki przy basenie migotały jak roztopione srebro, rozlewając się po nieruchomej tafli w delikatnych kręgach. Rezydencja była cicha — aż za cicha jak na to, co mi dudniło po głowie. Stałem tak chwilę z kwiatami w ręku, a puls uwiązł mi w gardle jak gula. Enzo wyszedł wcześnie...