Rozdział 150

POV Ireny

Nigdy nie myślałam, że ten dzień skończy się właśnie tak. Jeszcze chwilę temu trzymałam Lisę krótko, pod butem, i biegała mi po napoje tak, jak powinna, a potem Calla wparowała na salę jak jakaś samozwańcza sprawiedliwość, jak burza z piorunami, i na oczach wszystkich po prostu ją ode...