Rozdział 175

Trzecioosobowa narracja

　　W samo południe ścieżka zwęziła się tak, że musieli jechać gęsiego. Kael nie pozwalał zwalniać, miał uszy nastawione na każdy szelest, każde muśnięcie wiatru w gałęziach. Czuł to pod skórą — las nie był pusty. Coś ich obserwowało z cienia, cierpliwie, jakby liczyło oddech...