Rozdział 192

…ciężar jego słów wcisnął się we mnie mocniej niż jakakolwiek rana. Wpatrywałam się w naszyjnik, potem w niego, uwięziona gdzieś pomiędzy wściekłością, żalem i nikłym, drażniącym mignięciem nadziei, do której wcale nie chciałam się przyznać, że wciąż tam jest.

　　Cisza

　　POV Atlasa

Oparłem się o ...