Rozdział 199

Perspektywa Bryana

Komnata śmierdziała potem, kadzidłem i niepokojem. Siedziałem u szczytu długiego dębowego stołu, dłonie zaciskałem na rzeźbionych podłokietnikach krzesła, a głosy rady mieliły jedno i to samo bez końca. Ich słowa czasem zlewały się w jedną breję—strach, desperacja, żale—wszystko ...