Rozdział 231

Perspektywa Enza

　　W chwili, gdy pchnąłem ciężkie, metalowe drzwi, uderzył mnie w twarz gęsty smród krwi i potu, jak fala. Powietrze było wilgotne, duszące, napchane przytłumionymi jękami faceta, który już wycierpiał zdecydowanie za dużo. Moje buty zadudniły na betonowej posadzce, kiedy wszedłem do...