Rozdział 234

Punkt widzenia Enza

Drzwi do sali narad trzasnęły za mną, a echo poniosło się po ogromnym, kamiennym wnętrzu jak bęben wojenny obwieszczający moje przybycie. Moje kroki uderzały o marmurową posadzkę równym rytmem — celowym, miarowym łupaniem, od którego starszyzna drgnęła na swoich wyniesionych...