Rozdział 244

Trzecioosobowa narracja

　　Las ciągnął się szeroko i bez końca, a jego pradawne drzewa górowały nad nimi jak czujne straże. Noc okryła niebo odcieniami czerni i srebra, a pełnia wisiała nad nimi jak ostrze. Cisza była gęsta, ciężka, przebijana tylko chrzęstem butów na ziemi i cichym szelestem liści ...