Rozdział 38

POV Bryana

Poranne słońce leniwie przeciskało się przez zasłony, rzucając na mój pokój pasy złotego światła, jakby chciało mnie jakoś pocieszyć. No jasne. Niech sobie próbuje. Ja nie miałem nastroju na żadne niebiańskie przemowy motywacyjne. Głowa pulsowała mi jak po koncercie bębnów na tysiąc ...