Rozdział 43

Perspektywa Enza

Słońce nawet nie wspięło się do połowy nieba, kiedy drzwi do mojego gabinetu zaskrzypiały, a potem rozległo się pukanie, które mówiło mi jedno — Rowland był wcześniej.

Jak zwykle.

Nie zawracałem sobie głowy podnoszeniem wzroku. Palce dalej przewracały stronę za stroną raportu...