Rozdział 58

Perspektywa Bryana

　　Kiedy wróciliśmy do siedziby watahy, wciąż kipiałem ze złości. Każdy nerw w moim ciele był jak obnażony, a ciężar całego dnia cisnął mi na klatę tak, że miałem wrażenie, iż eksploduję, jeśli nie spuszczę choć trochę tej wściekłości. Ojciec wcześniej mnie pochwalił, że wreszcie...