Rozdział 68

Perspektywa Rowlanda

　　Od dziesięciu minut krążyłem tam i z powrotem, ale czułem się, jakby minęło dziesięć godzin. Moje buty głucho dudniły o drewnianą podłogę w rytmie, którego nie potrafiłem przerwać. Każdy krok był jak sprężyna frustracji, która zaciskała mi się coraz mocniej w klatce piers...