Rozdział 84

Perspektywa Kaela

Przysięgam, pierwszą rzeczą, jaką usłyszałem dziś rano, nie było ćwierkanie ptaków, cichy szelest liści ani daleki gwar ludzi od festynu — tylko jęk Atlasa.

I to nie byle jaki jęk, jasne. Taki głęboki, umęczony, jakby facet żałował każdej decyzji życiowej, która doprowadziła ...