Rozdział 88

Perspektywa Enza

Oparłem się na krześle, wpatrując się w górę papierów przede mną, chociaż prawda była taka, że ani jedno słowo do mnie nie docierało. Myśli w kółko wracały do biblioteki. Do Lisy. Do jej zadowolonego, bezczelnego uśmieszku, kiedy główna bibliotekarka ogłosiła, że mnie pokonała—mnie...