Rozdział 89

Perspektywa Lisy

　　Wciąż czułam, jak uśmiech ciągnie mnie za kącik ust, kiedy Kael i ja szliśmy korytarzem w stronę kuchni. Cała wilcza siedziba była dziś dziwnie rozbiegana — ludzie latali jak w ukropie, szykując to jedno, to drugie — a w powietrzu unosił się delikatny zapach pieczonego mięsa i św...