Rozdział 157 157

Mija minuta, potem druga, a Emma wciąż nie może się zebrać, żeby przewrócić pierwszą stronę. Patrząc na to, jak trzęsą jej się ręce, nie sądzę, żeby przeczytała cokolwiek więcej niż pierwsze zdanie na pierwszej stronie. Tak naprawdę.

„R-Ruslan…”

„Emma.” Moje dłonie masują jej ramiona od tyłu, a ja...