Rozdział 158 158

„Cieszę się. A koszmary ustały?”

Josh zerka na mnie. „No. Już żadnych.”

Wiem to już. Ostatnio mam taki zwyczaj, że w środku nocy, o najdziwniejszych porach, staję pod drzwiami Josha tylko po to, żeby się upewnić. Emma raz mnie przyłapała, a ja udawałem, że ktoś zadzwonił i muszę odebrać na korytar...