Rozdział 31 31

„Strasznie przepraszam, że zabieram pani tyle czasu, pani Carson” — rzuca Rusłan martwym tonem. — „Nie zdawałem sobie sprawy, jaka jest dziś pani zapracowana.”

— „Przepraszam, przepraszam, przepraszam” — mruczę pod nosem, próbując uciszyć telefon. — „Jezu, jak się wyłącza te cholerne wibracje?” Pra...