Rozdział 42 42

Jej brwi unoszą się natychmiast. Wzrok ślizga jej się po mojej twarzy, ale znów nie chce się zatrzymać.

— Dzieci są… — wzdycha i w tej samej chwili ta maska pęka na tyle, żebym zobaczył człowieka pod spodem. — To była ciężka noc. Rae miała koszmar i obudziła pozostałą dwójkę. Jak już w końcu udało...