Rozdział 106

POV Sylvii

Ciało Cezara promieniowało ciepłem od moich słów.

Kiedy zbyt długo milczałam, w końcu przerwał napięcie.

— Sivi — powiedział. — To kiedy zaczynamy?

Jego ton był jak aksamit, pod którym czai się zagrożenie. A potem, jeszcze ciszej:

— Ostatnio sporo przeszłaś.

Słowa brzmiały ni...