Rozdział 118

POV Sylvii

Ciche kliknięcie drzwi odbiło się echem w moim gabinecie jak wystrzał.

Przez chwilę pozwoliłam sobie po prostu tam siedzieć — zgarbiona, z wstrzymanym oddechem — zanim wcisnęłam opanowanie z powrotem na miejsce, jakby było drugą skórą.

Cezar wciąż kręcił mi się po głowie, ale nie z...