Rozdział 162

Perspektywa Sylvii

Usłyszałam delikatne pukanie do drzwi mojego gabinetu, kiedy byłam po uszy w tabelkach i arkuszach. Ten cichy, równy stukot był charakterystyczny — nie ten typowy, rytmiczny „łomot” mojej asystentki.

— Wejść — zawołałam, a w głosie miałam tę lekką chrypkę, która bierze się z...