Rozdział 163

Perspektywa Selene

Wpatrywałam się w oprawione zdjęcie na moim biurku — dwie małe dziewczynki wtulone w siebie, uśmiechnięte jakby świat należał do nich — i czułam, jak we mnie narasta wściekłość, gęsta i toksyczna, jak trucizna.

Dlaczego? Zaczynałyśmy dokładnie tak samo. To jakim cudem skońc...