Rozdział 169

Perspektywa Sylvii

Kiedy poranne światło przesączało się przez okna penthouse’u, Caesar i ja wymieniliśmy porozumiewawcze uśmiechy, oboje aż za dobrze pamiętając naszą namiętną noc.

— To jest totalnie twoja wina — droczyłam się, leniwie przeciągając pod kołdrą. — Śpimy do południa jak nastolat...