Rozdział 191

POV Rosalie

Kiedy usłyszałam, jak zamykają się drzwi do piwnicy, każdy mięsień w moim ciele momentalnie stężał, a łańcuchy zadźwięczały o betonową posadzkę. Jeszcze zanim zobaczyłam jego twarz, wiedziałam, że to Hugo. Te znajome kroki — moje ciało było jak szczur laboratoryjny, zaprogramowane, ...