Rozdział 215

Perspektywa Caesara

Pchnąłem drzwi do mieszkania i wszedłem do środka, wciąż dysząc ciężko po złości. Uderzyła mnie najpierw woń — jej brak. Ciepły, oszałamiający zapach Sylvii, który zwykle wsiąkał w każdy kąt naszego domu jak świeżo zaparzona kawa w niedzielny poranek, już zaczął się ulatniać...