Rozdział 225

Perspektywa Sylvii

Dorównałam mu intensywnością, wsuwając dłonie pod jego marynarkę, żeby poczuć potężne mięśnie, które znów nabrały siły. Kiedy wreszcie odsunęliśmy się od siebie, oboje zdyszani, jego oczy ściemniały do koloru nocnego nieba.

— Dwa tygodnie — warknął. — Dwa tygodnie patrzenia,...