Rozdział 24

Z perspektywy Sylvii

Stałam nad zmiętym jak szmata Leo, patrząc, jak wije się po podłodze biura, a we mnie płonęła zimna satysfakcja, taka, co aż grzeje krew w żyłach. Ogłuszająca cisza, która przykryła open space jak koc, była niemal równie słodka jak strach migoczący w jego oczach.

— Leo — ...