Rozdział 40

Perspektywa Zane’a

Zmrużyłem oczy, patrząc na plecy Sylvii, gdy odchodziła. Wspomnienie jej na kolanach, błagającej o moją litość, puściło mi po kręgosłupie przyjemny dreszcz. Sylvia, no to zobaczymy, jak długo pociągniesz tę swoją lodowatą gadkę. Już niedługo będziesz kompletnie zrujnowana — ...